Tijdens de nabeschouwing van de wedstrijd van gisteren zei Enzo Maresca, de nieuwe manager van Manchester City, dat zijn ploeg de overwinning op Bournemouth "volledig verdiende”. Misschien wat overdreven, aangezien City pas in de 84ste minuut scoorde, maar goed: wat weet ik ervan? Ik schrijf over kleding. En dat brengt me bij iets waar Maresca wél erkenning voor verdient: zijn broek tijdens zijn Premier League-debuut.
In plaats van me druk te maken om de gemiste kansen en de gloednieuwe buzzcut van Erling Haaland, lette ik langs de zijlijn vooral op Maresca’s broek. Die viel precies goed over zijn schoenen, met een halve broekbreuk: dat kleine, nauwelijks zichtbare vouwtje aan de voorkant. Een detail dat erop wijst dat hij een goede kleermaker heeft ingeschakeld en daar waarschijnlijk ook flink voor heeft betaald. Over de voorkant loopt bovendien één enkele plooi, die de broek net wat meer beweging en souplesse geeft terwijl hij door zijn technische zone ijsbeert. Maar het opvallendste is misschien wel dat hij – zeker vergeleken met de slim-fit-trainingsbroek die hij een paar weken eerder droeg tegen Arsenal – voor een wijde pijp heeft gekozen.
Maar één trainer in een wijde broek maakt nog geen trend. En eerlijk gezegd: hoop doet leven, maar kan je ook flink teleurstellen. Toch is er de afgelopen maanden wel degelijk iets veranderd in de voetbalmode. Trainers lijken niet langer blind voor de aantrekkingskracht van lossere, meer ontspannen silhouetten wanneer ze hun wedstrijddaglook samenstellen. Misschien beginnen ze in te zien dat iets er niet alleen goed uit kan zien, maar ook comfortabel kan zijn? Wat de reden ook is, het lijkt erop dat de collectieve liefde van trainers voor slecht zittende, ultraskinny broeken eindelijk ten einde komt.
Het begon tijdens het WK. Sergej Barbarez, bondscoach van Bosnië en Herzegovina, kreeg niet al te veel gelegenheid om zijn broekencollectie te showen, maar zodra het kon, koos hij steevast voor een wijde pijp. Vaak combineerde hij die met een double-breasted blazer. Wie had gedacht dat de 54-jarige er zo stijlvol bij zou lopen? Hetzelfde geldt voor Julian Nagelsmann, de jongste trainer van het toernooi. Hij verscheen tegen Paraguay, dat Duitsland na strafschoppen uitschakelde, in een fraaie donkerblauwe wijde broek. En dan was er nog Sabri Lamouchi, die direct werd ontslagen nadat Tunesië met 5-1 van Zweden verloor. Pijnlijk. Maar het had nog pijnlijker kunnen zijn in een slim-fitbroek.
Iets succesvoller was Cesc Fàbregas, die Como 1907 naar de finale van de Community Shield loodste in een olijfgroene broek met wijde pijpen. Het internet ontplofte en riep hem uit tot de best geklede trainer van de wedstrijd. Een overwinning, ook al verloor zijn ploeg. Vorig jaar zagen we Pep Guardiola al in wollen broeken met wijde pijpen en Gurkha-broeken van Brunello Cucinelli.
Het punt is: hoewel het wijde silhouet onder gewone mannen al een tijdje populair is, hebben voetbaltrainers er opvallend lang over gedaan om aan te haken. Zo lang zelfs dat, als we de catwalks mogen geloven, de slinger in de herenmode alweer terug begint te bewegen richting skinny.
Dat is overigens geen reden om ons daar druk over te maken. Ik heb liever dat trainers zich bezighouden met hun opstelling dan met hun OOTD. Toch wordt er, hoewel de outfits van voetbaltrainers altijd al onderwerp van gesprek zijn geweest, tegenwoordig meer waarde aan gehecht. Alsof hun vermogen om een goede look samen te stellen iets zegt over hun vermogen om een team te coachen: hoe beter ze eruitzien, hoe meer respect ze krijgen.
We hebben inmiddels gezien dat veel van de beste voetballers ter wereld toevallig ook tot de best geklede behoren – Haaland, Saka, Bellingham – dus het is niet zo vreemd dat hun trainers dat voorbeeld volgen. En met maar liefst negen clubs die dit seizoen aan een nieuwe trainer beginnen, valt er genoeg te bewijzen.
Toch zijn er nog altijd trainers die hun broek liever wat smaller dragen – en dan niet op die high-fashionmanier, alsof ze zo van de catwalk zijn gestapt. Mikel Arteta werd vorig seizoen kampioen in een broek met taps toelopende pijpen en houdt daar nog altijd aan vast. Andoni Iraola van Liverpool koos gisteren met zijn straight-leg chino’s voor de gulden middenweg, net als Xabi Alonso tijdens Chelsea’s oefenwedstrijd in de voorbereiding een paar weken geleden.
Maar we zijn nog maar een paar dagen onderweg in het nieuwe seizoen. Er kan nog van alles veranderen. Ik twijfel er niet aan dat er de komende maanden nog heel wat wijde pijpen uit de spelerstunnel zullen komen. Als Maresca dit seizoen ergens invloed op heeft, laat het dan daarop zijn.
Dit artikel verscheen eerder op GQ UK
