“Het was echt beyond me”, vertelt Jackson in gesprek met GQ over het winnen van de ontwerpwedstrijd. Zijn ontwerp ging eind vorig jaar in productie en wordt vandaag uitgebracht als een limited-edition loafer voor het modemerk.
Filling Pieces, in 2009 opgericht door Guillaume Philibert, is een cultureel geëngageerd modemerk met een hoofdkantoor in Amsterdam. Het zet zich in voor eenheid in diversiteit. Met de Community Design Challenge reikt het merk de hand naar jong talent. De allereerste editie van de Filling Pieces Design Challenge vond plaats in augustus 2021.
Hoe ontdekte je de Loafer Design Challenge van Filling Pieces?
Rarri Jackson: “Gewoon, via Instagram. Ik zag de Loafer Design Challenge eind vorig jaar voorbijkomen met de oproep om je ontwerp in te sturen. Ik dacht: laat ik het gewoon proberen. Daarna liet ik het los en ging ik verder met mijn leven. In december kreeg ik ineens een bericht dat ik bij de laatste tien ontwerpen zat. Ik dacht: wow, dat is echt bizar. Volgens mij waren er zo’n vijfhonderd à zeshonderd inzendingen, dus ik vond het al bijzonder dat ik bij de laatste tien was geselecteerd. Daarna was het aan mijn community om te stemmen. En uiteindelijk kozen zij voor mijn ontwerp. Dat was echt beyond me. Blijkbaar was dit het ontwerp dat mensen graag wilden zien.”
Had je bij het inzenden van je ontwerp al ervaring in de mode?
“Ik ben fan van mode, maar ik zou mezelf geen designer noemen. Ik ben in de eerste plaats een kunstenaar. Ik werk met schilderkunst en illustratie; dat is wat ik doe en waar ik van houd.”
Wat was je mindset toen je het ontwerp maakte?
“Ik wilde het gewoon proberen. Iedereen kon iets insturen, dus het was heel laagdrempelig. Ik vroeg me af: wat gebeurt er als ik mijn schilderkunst vertaal naar een schoen? Hoe zou dat eruitzien?
Toen ik het ontwerp maakte, voelde het eigenlijk meteen goed. Ik dacht: let's go. Als het ooit echt geproduceerd zou worden, zou dat natuurlijk geweldig zijn, en uiteindelijk is dat gewoon gebeurd. Deze kans heeft me laten zien dat je soms gewoon iets moet proberen, ook als het buiten je gebruikelijke werkgebied ligt.”
Hoe betrokken was je bij het ontwerpproces?
“Ze hebben me overal bij betrokken. Van de eerste samples tot de materialen en stoffen. Ik werd in de lente uitgenodigd op het Filling Pieces-kantoor om de samples te bekijken en iedereen was erbij: verschillende mensen van het team, de designers en de creative director. Er werken ontzettend creatieve en intelligente mensen bij Filling Pieces. Ik vond het geweldig om daartussen te zitten. We hebben zelfs met elkaar geluncht. Op dat moment voelde ik me echt onderdeel van het team.
Het was een heel open omgeving. Ik vond het ontzettend tof om te zien hoe je een loafer vanaf nul maakt. Toen ze het uiteindelijke sample aan me lieten zien, voelde dat bijna surrealistisch. Ik had het ontwerp lange tijd alleen digitaal gezien. En ineens stond het product daadwerkelijk voor me. Dat was echt een bijzonder moment.”
Zou je vaker iets in de mode willen doen?
“Ik richt me vooral op mijn kunst. Volgende week heb ik bijvoorbeeld een tentoonstelling in het Panorama Mesdag in Den Haag. Dat wordt mijn eerste expositie in een echte kunstinstelling. Ik ben nu steeds meer bezig met musea, instituten en de fine arts.” In het persbericht wordt je stijl omschreven als 'naïef-impressionistisch'. Wat betekent dat voor jou? “Ik heb nooit een formele kunstopleiding gevolgd. Daardoor word je in de schilderwereld al snel omschreven als ‘een autodidactische kunstenaar'. Ik herken mezelf meer in de term ‘naïef’. Mijn werk heeft iets DIY-achtigs: het is vrij, niet heel erg gebonden aan prestige en ook niet te complex. Ik houd niet van dingen die onnodig complex zijn. Daarom vind ik het woord ‘naïef’ ook wel mooi. Mijn werk is naïef, omdat ik zelf ook heel eenvoudig denk.”
Welke kunstenaars inspireren je?
“Ik ben een grote fan van Dick Bruna en Apple-oprichter Steve Jobs. Zij waren gericht op eenvoud. Ook Gary Bunt bijvoorbeeld, een Engelse kunstenaar die onlangs is overleden. Daarnaast natuurlijk Takashi Murakami en Andy Warhol. Maar ik haal inspiratie niet alleen bij de grote namen. Ik volg ook veel kunstenaars op Instagram die bijvoorbeeld maar tweehonderd volgers hebben en ontzettend goed werk maken. Zeker in de tijd waarin we nu leven, met de FYP (For You Page)- en internetcultuur, ontdek je al heel simpel ook heel veel goede dingen. Als ik iets vets tegenkom, dan volg ik die persoon.”
Je noemt Steve Jobs als een grote inspiratiebron. Waarom?
“Ik ben echt een enorme fan van Steve Jobs.”
Jackson loopt weg, haalt er enthousiast een Steve Jobs-boek bij en laat het zien.
“Hij was op zijn eigen manier een kunstenaar, alleen werkte hij met technologie, wetenschap en computers. Ik vind vooral zijn filosofie interessant: dingen moeten eenvoudig én mooi zijn. Dat spreekt me enorm aan en probeer ik ook mee te nemen in… eigenlijk alles, ook in mijn kleding bijvoorbeeld. Ik draag vaak grijs en wit.”
Hoe vertaal je die eenvoud naar je kunst, waarin juist veel kleur zit?
“Mijn werk kan kleurrijk zijn, maar voor mij hoeft dat niet te betekenen dat het complex is. Ik probeer iets te maken dat eenvoudig oogt, maar tegelijkertijd goed in elkaar zit.
Maar je kunt niet altijd bepalen of iets aanslaat. Soms plaats ik een schilderij online en gebeurt er bijna niets. Een andere keer plaats ik iets en wordt het ineens viraal. Als ik ervoor kon zorgen dat alles wat ik maak automatisch aanslaat, zou dat natuurlijk geweldig zijn. Maar zo werkt het niet.”
Je lijkt behoorlijk gedreven. Waar komt die drive vandaan?
“Dank je. Ik doe gewoon wat ik leuk vind. Ik geloof ook niet dat succes alleen van hard werken afhangt. Je moet lol hebben. Er zijn genoeg mensen die keihard werken en toch niet komen waar ze willen zijn. Ik geloof ook in een combinatie van karma, geluk en faith. Soms zijn dingen gewoon groter dan jezelf.”
Wie zie je het liefst jouw loafer dragen? Heb je een specifieke persoon in gedachten?
“Iedereen eigenlijk. Alle leeftijden. Ik hoop vooral dat het product mensen aanspreekt. Dat mensen het gewoon echt mooi vinden. Ik heb al veel positieve reacties gekregen, dus ik hoop dat die connectie blijft.”
Hoe zorg je ervoor dat je in de juiste mindset komt om te werken?
“Het begin is belangrijk: de setting moet goed zijn. Ik kan wel op commando iets maken, maar als ik aan iets werk waar ik echt gepassioneerd over ben, moet de sfeer goed zijn. Ik zet een fijne jazzplaylist aan en soms steek ik een kaars aan. Dan kan ik aan de slag.”
Weet je nog in welke mindset je zat toen je het ontwerp voor Filling Pieces maakte?
“Ik was vooral comfortabel. Ik dacht gewoon: let's try it. Ik legde mezelf niet te veel druk op. En dat is misschien nog wel het belangrijkst, want druk werkt voor veel mensen verlammend. Zodra je die druk loslaat, word je veel vrijer.”
Hoe laat jij druk los?
“Ik vraag mezelf soms gewoon af: wat is het ergste dat er kan gebeuren? Als ik een schilderij maak dat niet met mensen klikt, gebeurt er uiteindelijk niets. Ik word niet voor de leeuwen gegooid [Jackson lacht].
Voor mij is druk vooral een illusie. Ik probeer het daarom los te laten.”
Wat moet een goed ontwerp volgens jou hebben om je echt aan te slaan?
“Eerlijkheid. Kunst hoeft niet per se extreem indrukwekkend of technisch te zijn. Het rauwe inspireert me en dat kan heel eenvoudig zijn. Soms is een kunstwerk gewoon alles wat je op dat moment in je hart hebt.”
Tot slot: kun je jezelf voorstellen?
Mijn naam is Rarri Jackson. Ik ben een schilder en beeldend kunstenaar uit Nederland, met een Somalische achtergrond. Dat is wie ik ben.
Filling Pieces x Rarri Jackson komt donderdag 3 september om 7 uur (CEST) uit.
