Tennisstijl? Dan denk je al snel aan korte shorts met een zilverkleurig detail in de taille, een wit poloshirt met een bescheiden logo op de borst en misschien een badstoffen zweetband. Klassiek tennis, kortom. De look gaat terug tot het Victoriaanse tijdperk en is op sommige plekken nog altijd springlevend. Wimbledon is het bekendste voorbeeld: op het Londense Grand Slam-toernooi is wit nog altijd de norm.
Maar wie iets verder kijkt, ontdekt dat tennis op de baan al decennialang ruimte biedt voor persoonlijkheid. Van de praktische innovaties van René Lacoste in de jaren twintig tot de jorts en het geblondeerde haar van Andre Agassi in de jaren negentig: tennissers hebben hun eigen stijl altijd meegenomen de baan op.
Toch kwam die ontwikkeling in de jaren nul echt in een stroomversnelling. Volgens Caitlin Thompson, oprichter en hoofdredacteur van het tennismagazine Racquet, speelde Roger Federer daarin een belangrijke rol. ‘Sinds Federer zich voorzichtig begaf in de wereld van de high fashion, zijn de deuren voor tennissers die geïnteresseerd zijn in stijl wagenwijd opengegaan’, zegt ze. Tegenwoordig experimenteren steeds meer spelers openlijk met hun kleding. Lorenzo Musetti werkt samen met Bottega Veneta, Stefanos Tsitsipas droeg een cape van Loro Piana en ook Jannik Sinner, Carlos Alcaraz en Jack Draper hebben hun eigen banden met de modewereld.
Dit zijn de mannen die de tennisbaan niet alleen met hun spel, maar ook met hun kleding hebben veranderd.
René Lacoste
René Lacoste — inderdaad, de man achter het merk met de krokodil — was in de jaren twintig een van de eerste tennissers die de bestaande dresscode naar zijn hand zette. Lange mouwen en geplooide broeken waren destijds de standaard. Lacoste had daar genoeg van en kortte zijn mouwen in. Het resultaat kennen we inmiddels allemaal: het poloshirt.
Arthur Ashe
Arthur Ashe speelde volgens de regels, maar wist daar precies genoeg persoonlijkheid aan toe te voegen. Zijn bril werd onderdeel van zijn kenmerkende uitstraling op de baan, net als de subtiele kleuraccenten in zijn outfits. Geen speciale sportbril, overigens. Ashe droeg simpelweg zijn gewone bril tijdens wedstrijden.
Björn Borg
Björn Borg had een uitstraling die ergens tussen sportster en rockster in hing. Zijn aansluitende Fila-jacks, hoofdbanden, schouderlange haar en gouden ketting vormden samen met zijn kenmerkende Diadora-sneakers een look die nauwelijks te missen was. Een tennisser als Viking uit een videoclip. En het werkte.
John McEnroe
John McEnroe werd beroemd om zijn tennis en zijn temperament, maar zijn kleding verdient minstens zoveel aandacht. In de jaren zeventig en tachtig droeg hij kleurrijke trainingspakken van Sergio Tacchini, later gevolgd door minstens zo opvallende Nike-tenues. Zijn wilde krullen werden steevast bijeengehouden door een kleurrijke hoofdband. Eigenlijk precies zoals je een jonge McEnroe voor je ziet.
Yannick Noah
De gestreepte Le Coq Sportif-polo’s van Yannick Noah zijn inmiddels ware tennisgrails. Vind je er eentje op eBay, dan hoef je wat ons betreft niet lang na te denken. Zijn dreadlocks maakten de look compleet, net als het David Bowie-shirt waarin hij tijdens een training op Roland Garros in 1983 verscheen. Noah hoefde duidelijk niet zijn best te doen om er cool uit te zien.
Gustavo Kuerten
Gustavo Kuerten, beter bekend als Guga, bracht een flinke dosis Braziliaanse energie naar de tennisbaan. Zijn kleding was kleurrijk en ontspannen, precies zoals hij zelf. Zijn altijd aanwezige glimlach leverde hem onder fans zelfs de bijnaam ‘de menselijke labrador’ op.
Andre Agassi
Als tennis ooit een enfant terrible had, dan was het Andre Agassi. Hij was de Dennis Rodman van de baseline en deed er alles aan om zich af te zetten tegen het stijve imago van tennis. Acid-wash-spijkershorts, een mat en zelfs een opvallende ‘piratenlook’ met bandana en zilveren oorbellen: Agassi trok zich weinig aan van wat een tennisser geacht werd te dragen. Sterker nog, zijn kleding was juist een manier om tegen die regels in te gaan.
Michael Chang
Michael Chang belichaamde de Reebok-look van de jaren negentig. Denk aan ruime silhouetten, opvallende graphics en precies die typische pre-millenniumuitstraling waar het merk destijds groot mee werd. En eerlijk is eerlijk: die graphics waren behoorlijk goed.
Lleyton Hewitt
Lleyton Hewitt staat hier eigenlijk maar om één reden: niemand droeg een pet achterstevoren zoals hij. Met meer bravoure kreeg je het niet. De pet groeide uit tot zijn handelsmerk en paste perfect bij zijn energieke uitstraling. Zijn zoon Cruz, die deze zomer zijn eerste ATP Tour-toernooi speelde, mag nu laten zien of hij de stijltraditie van zijn vader voortzet.
Roger Federer
Federer speelde tennis zoals hij zich kleedde: elegant, klassiek en tot in de puntjes verzorgd. Maar ook hij wist wanneer het tijd was voor iets anders. Tijdens de US Open van 2007 werkte hij samen met Nike aan aparte outfits voor overdag en 's avonds. Zijn donkere avondtenue leverde hem de bijnaam ‘Darth Federer’ op.
Federer was bovendien een van de eerste tennissers die zich moeiteloos door de modewereld bewoog. Hij bezocht en organiseerde Met Gala’s, werkte samen met Oliver Peoples en werd gekleed door merken als Burberry en Gucci.
Rafael Nadal
Nadal heeft het mouwloze shirt niet uitgevonden, maar maakte het in de jaren nul wel onlosmakelijk met tennis verbonden. Zijn strakke tops benadrukten zijn gespierde armen, terwijl zijn beruchte ‘piratenshorts’ — eigenlijk extreem korte driekwartbroeken van Nike — de look compleet maakten. Functioneel? Misschien. Subtiel? Absoluut niet.
Grigor Dimitrov
Grigor Dimitrov heeft, net als Federer, een klassieke stijl die goed aansluit bij zijn elegante tennis. Het verschil zit vooral in zijn liefde voor sieraden. Dimitrov was er vroeg bij met Van Cleef & Arpels. Inmiddels lijkt de liefde voor het Franse juwelenhuis onder tennissers alleen maar groter te worden. Reilly Opelka vatte het onlangs op Instagram treffend samen: ‘De ATP Tour heeft een Van Cleef-verslaving.’
Nick Kyrgios
Nick Kyrgios combineerde tennis met een flinke dosis basketbal. Hij speelde een tijdlang in basketbalachtige shirts over compressietops, warmde op in Lakers- en Celtics-shirts en verscheen tijdens Wimbledon in rode Air Jordan 1 Lows. Zijn stijl was net zo weinig voorspelbaar als zijn gedrag op de baan.
Carlos Alcaraz
Carlos Alcaraz heeft alles wat je van een moderne tennisster verwacht: Grand Slam-titels, spectaculaire punten en een fysiek dat hij graag benadrukt in felgekleurde Nike-tenues. Maar ook buiten zijn outfits valt hij op. Zijn haar is inmiddels bijna een stijlstatement op zichzelf. Na zijn US Open-zege in 2025 ging hij platinablond. Nu draagt hij zijn haar langer en losser, meestal met een hoofdband die eerder aan voetbal dan aan tennis doet denken.
Reilly Opelka
Reilly Opelka, momenteel nummer 142 van de wereld, is een van de weinige tennissers die openlijk praat over zijn liefde voor kunst en mode. Die interesses neemt hij mee naar de baan. Zo werkte hij samen met de Tim Van Laere Gallery aan custom Technifibre-tassen. De samenwerking kreeg zelfs een vervolg met een speciaal ontworpen racket. Alleen Naomi Osaka kan daar misschien tegenop: zij speelde met een racket waarop een ontwerp van Takashi Murakami stond.
Frances Tiafoe
Frances Tiafoe, tegenwoordig gesponsord door lululemon, staat bekend om zijn opvallende, mouwloze outfits. Tijdens de Australian Open van 2026 droeg hij een spraypaint-achtig ontwerp in de kleuren van de vlag van Sierra Leone, als eerbetoon aan zijn afkomst. In Washington D.C. verscheen hij later in bordeauxrood en geel, de kleuren van zijn favoriete Americanfootballteam, de Washington Commanders. En dan is er natuurlijk nog zijn enorme zilveren ‘BIG FOE’-ketting.
Lorenzo Musetti
Lorenzo Musetti werd eerder al genoemd, maar verdient hier nog een keer de aandacht. Zijn samenwerking met Bottega Veneta is misschien wel de meest geslaagde high-fashionrelatie in het huidige tennis. Jannik Sinner heeft Gucci, Alcaraz Louis Vuitton en Jack Draper Burberry, maar Musetti en Bottega Veneta voelen alsof ze voor elkaar gemaakt zijn. De kleding past bij hem, en hij draagt het alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
Tomáš Macháč
Tomáš Macháč, momenteel nummer 62 van de wereld, heeft een eenvoudige stijlfilosofie: hoe korter de short, hoe beter. Op Tennis-Twitter werd hij er al om bespot, maar daar lijkt hij zich weinig van aan te trekken. Veel been, veel bewegingsvrijheid — en eigenlijk is daar op de tennisbaan best iets voor te zeggen.
Dit artikel verscheen eerder op GQ.com.
