De jaarlijkse Keti Koti-capsule van Filling Pieces krijgt dit jaar een nieuwe creatieve stem. Samen met Atelier Reservé ontwierp het Amsterdamse merk een collectie die niet alleen stilstaat bij het slavernijverleden, maar ook vooruitkijkt. Alljan Moehamad, medeoprichter van Atelier Reservé, vertelt aan GQ waarom dit project voor hem veel persoonlijker werd dan hij vooraf had verwacht.
Voor Filling Pieces is het inmiddels de zesde Keti Koti-collectie. Dit jaar sloeg het Amsterdamse merk de handen ineen met Atelier Reservé, dat zijn signatuur losliet op twee voetbalshirts die verwijzen naar Surinaamse identiteit, vakmanschap en gemeenschap. De opbrengst gaat opnieuw naar het KLABU Clubhuis in Commewijne, Suriname, waar sport, creativiteit en educatie samenkomen voor de lokale jeugd.
Voor Alljan Moehamad begon het project alleen niet bij een kledingstuk. "Het belangrijkste was om onze communities samen te brengen", vertelt hij. "Natuurlijk wilden we iets moois ontwerpen, maar de campagne eromheen vonden we eigenlijk nog belangrijker."
Voor het eerst terug naar de eigen roots
Hoewel Atelier Reservé al tien jaar bestaat en bekendstaat om het geven van een tweede leven aan bestaande materialen, stond het merk nooit eerder zo nadrukkelijk stil bij de Surinaamse achtergrond van de oprichters. Juist dat maakte deze samenwerking bijzonder. "We hebben ons eigenlijk altijd een beetje verstopt achter het merk," zegt Moehamad.
"We waren vooral bezig met upcycling, vakmanschap en bewust consumeren. Onze afkomst hebben we nooit echt op de voorgrond gezet."
Volgens hem heeft Guillaume Philibert, oprichter van Filling Pieces, daar verandering in gebracht. De twee kennen elkaar al jaren, nog uit de tijd dat Moehamad als fotograaf campagnes voor Filling Pieces schoot, waaronder een grote productie in Suriname.
"Ik denk dat Guillaume ons bewust een spiegel heeft voorgehouden. Hij vroeg ons al jaren of we iets met Keti Koti wilden doen. We gingen altijd wel naar de viering, maar nooit vanuit het merk. Door deze samenwerking realiseerde ik me dat onze community óók onderdeel is van wie we zijn."
Een voetbalshirt als symbool van verbinding
De collectie bestaat uit twee shirts. Filling Pieces ontwierp een lichtblauwe uitvoering die voortbouwt op eerdere Keti Koti-edities, terwijl Atelier Reservé een oversized witte variant ontwierp met een lossere pasvorm, kenmerkende naden en subtiele details uit de eigen ontwerpfilosofie. Beide shirts bevatten een traditioneel Gowtu-patroon als verwijzing naar Surinaams erfgoed.
Opvallend is ook het rugnummer 51. Officieel verwijst de collectie naar Keti Koti, maar voor Moehamad zit daar nog een extra laag onder.
"Veel mensen denken dat het gewoon een grafisch element is, maar voor mij staat 51 ook voor de 51 jaar Surinaamse onafhankelijkheid. Dat voelt als een volgende vorm van vrijheid. Niet alleen stilstaan bij wat er is gebeurd, maar ook kijken naar wat daarna kwam."
Dat juist voor een voetbalshirt werd gekozen, is volgens hem allesbehalve toevallig.
"Voetbal brengt mensen samen. Op een voetbalveld vallen verschillen ineens weg en vertegenwoordigt iedereen hetzelfde team. Dat idee van verbinding past precies bij waar deze collectie over gaat."
Niet terugkijken uit schuldgevoel, maar uit kracht
Moehamad geeft eerlijk toe dat hij jarenlang afstand hield van projecten rondom Keti Koti. Niet uit onverschilligheid, maar omdat de focus vaak ligt op een pijnlijke geschiedenis.
"Ik heb daar altijd gemengde gevoelens bij gehad. Voor mij gaat Keti Koti uiteindelijk over stilstaan bij wat onze voorouders hebben moeten doorstaan, zodat wij vandaag de vrijheid hebben om te zijn wie we willen zijn."
Die vrijheid vormde ook het uitgangspunt voor de campagne. Rond een gezamenlijke eettafel bracht Filling Pieces verschillende Surinaamse makers samen: van chefs en muzikanten tot ondernemers en creatieven. Niet om succes te vieren, maar om te laten zien wat er mogelijk is wanneer mensen de ruimte krijgen om hun eigen pad te kiezen.
"We wilden laten zien dat je kunt worden wie je wilt zijn, kunt zeggen wat je wilt zeggen en kunt dragen wat je wilt dragen."
Volgens Moehamad was eten daarbij geen toevallige keuze. "In de Surinaamse cultuur is eten misschien wel het grootste bindmiddel. Rond een tafel ontstaan gesprekken die je ergens anders niet voert."
Wanneer maatschappelijke mode geloofwaardig voelt
Dat steeds meer modemerken maatschappelijke thema's aan hun collecties koppelen, ziet Moehamad ook. Volgens hem wordt zo'n samenwerking pas geloofwaardig als de betrokkenheid niet stopt zodra de campagne voorbij is. "Het mag geen one-day-fly zijn. Iedereen kan ergens een mooi verhaal aan koppelen. Uiteindelijk gaat het erom wat je daarna doet."
Juist daarom spreekt de samenwerking met KLABU hem aan. De opbrengst van de collectie gaat naar een clubhuis in Suriname, dat tijdens een eerdere Keti Koti-samenwerking werd opgezet. Volgens Moehamad is niet het bouwen van zo'n plek de grootste uitdaging, maar ervoor zorgen dat die ook op de lange termijn een functie blijft vervullen. "Je kunt niet iets doen, je handen ervan aftrekken en doorgaan naar het volgende project. Onderhoud is net zo belangrijk als iets opzetten."
'Community building is belangrijker dan kleding'
Aan het einde van het gesprek wordt duidelijk dat Moehamad mode uiteindelijk ziet als een middel, niet als een doel. Natuurlijk wil hij mooie kleding maken, maar de impact zit volgens hem ergens anders.
"Wij kunnen bij bijna ieder kledingstuk vertellen waar de stof vandaan komt, wie eraan gewerkt heeft en waarom het bestaat. Dat verhaal is voor ons net zo belangrijk als het ontwerp." Hetzelfde geldt voor deze Keti Koti-collectie. Hij hoopt niet dat mensen alleen het shirt onthouden, maar vooral het gesprek dat eruit voortkomt.
"Ik hoop op positiviteit. Dat mensen elkaar meer gunnen, elkaar ondersteunen en beseffen dat de vrijheid die we vandaag hebben niet vanzelfsprekend is."
En uiteindelijk vat hij het project misschien nog wel het mooist samen.
"Als deze collectie awareness creëert voor discriminatie, creativiteit of mensen die als underdog een kans verdienen, dan is ze geslaagd. Uiteindelijk is community building belangrijker dan kleding."
