De artiestennaam stay away from dante!, wat voor muziek kun je daarvan verwachten? Dat is onmogelijk in te schatten - en daarin ligt juist de kracht, vindt de man achter die intrigerende naam.
Emmanuel Boateng, zoals Dante echt heet (ja, net als de voetballer) komt uit Amsterdam-Zuidoost en timmert sinds enkele jaren hard aan de weg. Zijn muziek is even energiek als laidback en voelt als een kruisbestuiving tussen Tyler, The Creator, Kanye West en Stevie Wonder.
Ook krijgt ‘ie lof voor zijn visuals en storytelling: zijn debuut-EP uit 2025 vertelt het verhaal van een circusjongen die uit het circus ontsnapt en dat thema keerde in videoclips en cover art terug. Én in zijn podiumoutfit: we zagen Dante steevast in rood circusjasje optreden. Dat jasje mag nu weer uit, Boateng werkt hard aan zijn volgende project.
Eerst die artiestennaam: waar komt die precies vandaan?
“Van Dante Alighieri. Ik was zijn werk aan het lezen en hem aan het googelen, zo kwam ik erachter dat hij verbannen werd vanwege zijn voor die tijd controversiële gedachten. In ballingschap schreef hij De goddelijke komedie, die heel invloedrijk zou blijken. Alighieri fascineerde me: een guy die volledig zijn eigen weg ging. Vandaar ‘stay away’: laat hem zijn eigen ding doen, zonder hem te veroordelen.”
Waar ben je op dit moment allemaal mee bezig?
“Ik ga op mijn eerste headline-tour in het najaar, die ben ik aan het vormgeven. Er komt een nieuw decor en ik ga nieuwe nummers spelen. Ik ben bezig met een album, dat ik momenteel aan het afmaken ben. En dan ben ik ook nog aan het repeteren, want deze zomer speel ik veel festivalshows. Of ik nog aan slapen toekom? Te weinig man.”
Hoe is het voor jou om het circus achter je te laten en een nieuw era te beginnen?
“Als artiest leef je eigenlijk in het verleden. De liedjes op de EP heb ik tussen 2019 en 2024 gemaakt. Op het moment dat het publiek ze leert kennen, ben je zelf alweer bezig met het volgende hoofdstuk. Het is grappig om te zien hoe mensen reageren op mijn emoties van toen terwijl ik niet meer op die plek ben. Als ik op het podium sta, probeer ik die emoties trouwens wel te herbeleven.”
Je nieuwe single Baby, hop in! klinkt een stuk poppier, horen we dat goed?
“Dat klopt. Op Duizend Volle Manen was ik heel dromerig, nu wil ik dat mensen kunnen dansen op mijn tunes. De productie van mijn nieuwe songs is meer upbeat, met veel soul- en funk-invloeden. Het is spannend wat mensen daarvan vinden, of het even goede reacties gaat krijgen als mijn vorige werk, maar tegelijkertijd is het dichterbij de muziek die ik zelf opzet. Heatwave, Prince, Jamiroquai. En Stevie natuurlijk. Warme soulplaten met karakter.”
In podcast Het Kantelpunt werd je geïntroduceerd als ‘de toekomstige Nederlandse Tyler, The Creator’. Geeft dat veel druk?
“Dat was crazy! Een enorm mooie vergelijking. Ik ben heel vereerd wanneer iemand zoiets zegt, en mede daarom is het spannend om nu die switch van sound te maken, maar ik probeer ook gewoon in mezelf te vertrouwen. Iemand kan wel zeggen dat ik de Nederlandse Tyler ben, maar dan ga ik niet opeens precies hetzelfde doen als hij.”
Tyler heeft zijn eigen modelijn. Iets voor jou? Je staat geregeld model voor Patta en als tiener had je een klein kledingmerk, Sixteen.
“Mode was mijn eerste plan. Ik bedrukte shirts met logo’s die ik ontwierp met Photoshop. Toen kwam de muziek en heb ik kleding op de backburner gezet. Maar op een dag wil ik het weer oppakken. Deze keer wil ik het goed doen, dus ik wil leren hoe je de beste kleding ontwerpt en waar je de beste leveranciers vindt.”
Op welke leeftijd verdreef muziek de mode?
“Ik begon op mijn zestiende met rappen - eerst voor de grap, in de pauze op school - en het schrijven van liedjes. Toen ik negentien werd, besloot ik mezelf muziekproductie, gitaar en piano te leren. Mijn doel was nooit om de nieuwe Jimi Hendrix te worden, ik wilde gewoon goed genoeg kunnen spelen voor op mijn eigen nummers. Het eerste liedje dat ik leerde op gitaar was Hey Ya! van Outkast. Drie akkoorden die ik telkens opnieuw speelde om het gevoel in mijn vingers te krijgen. Als ik die eenmaal te pakken had, leerde ik een volgende song.”
Vergde die focus op muziek offers? Minder chillen, minder vaak vrienden zien?
“Dat viel wel mee. Ik stond in de zomers van 2019 en 2020, zodra ik vrij was van school, elke ochtend om zeven uur op om te oefenen. Later op de dag had ik tijd om naar vrienden te gaan. Die werden toch pas veel later wakker. In 2020 gingen we bovendien in lockdown dus toen miste ik sowieso weinig. Ik was wel obsessed: als ik met mijn vrienden was, praatte ik over bijna niks anders dan muziek.”
Wanneer had je het gevoel: mijn harde werk werpt zijn vruchten af?
“Rond september vorig jaar. Toen ging het ineens snel, ik merkte dat steeds meer mensen mijn muziek leerden kennen. In die maand begon ook de Popronde, waaraan ik meedeed. Daardoor zagen veel boekers me spelen en kreeg ik nieuwe aanvragen binnen. Ik was heel blij dat mensen op mijn werk aansloegen, zeker omdat ik mijn eigen visie altijd compromisloos heb gevolgd.”
Hoe vaak zie je je vrienden nu dan?
“Wel minder dan in 2019, haha. Dan vragen ze of ik kom bbq’en en heb ik weer een show of repetitie staan. Maar iedereen snapt het: mijn vrienden, mijn moeder, mijn vriendin. Het is jammer dat ik ze minder vaak kan zien doordat ik mijn schema niet meer zelf bepaal, maar ik ga nooit met tegenzin naar een werkactiviteit. Sterker nog, ik word er blij van. Ik kan de hele dag bezig zijn met dingen die ik leuk vind.”
