Een kleine jaar geleden gaf TikTok een nieuwe naam aan een relatiedynamiek die waarschijnlijk al bestaat sinds het begin der tijden: de swag gap. Het idee was simpel. De een is objectief gezien cooler dan de ander – en toch zijn ze samen. Het internet had daar zo zijn eigen ideeën over, meestal in de trant van: tegenpolen trekken elkaar aan. Daar valt weinig tegenin te brengen.
Maar de laatste tijd valt me een ander soort mismatch op. Geen verschil in coolheid, maar in levensstijl. Of beter gezegd: een groeiende kloof tussen stellen die heel anders denken over wat een leuke tijd is. Noem het de wellness gap.
Nu steeds meer mensen fanatiek met hun gezondheid bezig zijn – hun vrije tijd vullen met pilateslessen, marathontrainingen, ijsbaden en alcoholvrij bier – neemt ook het aantal wellness gap-relaties toe. Kan een Hyrox-fan echt verliefd worden op iemand wiens voornaamste hobby’s bestaan uit wijn drinken en sigaretten roken? Op iemand die voor geen goud de vrijdagavond in de kroeg overslaat, zelfs als dat betekent dat de hot yogales van zeven uur ’s ochtends eraan moet geloven? En belangrijker: wat gebeurt er als de ene persoon zijn idee van selfcare steeds meer begint te zien als de nachtmerrie van de ander?
Louis*, 39, kwam daar eerder dit jaar op een pijnlijke manier achter. Hij merkte dat zijn toenmalige vriendin steeds meer tijd in de sportschool doorbracht. In het begin sportten ze samen. “Maar naarmate de tijd verstreek en zij er steeds fanatieker in werd, groeide de kloof. Het werd een belangrijk onderdeel van haar identiteit,” vertelt hij. Uiteindelijk speelde dat een rol bij hun relatiebreuk. “Ik was er gewoon nooit zo mee bezig.”
Door hun werk hadden ze maar één gezamenlijke vrije dag per week. Zij begon die dag steeds vaker alleen naar de sportschool te gaan. “Ze kon op zondag prima alleen naar de sportschool. Maar er was bijvoorbeeld een tentoonstelling over het surrealisme waar ik heel graag naartoe wilde. En haar zover krijgen om daar op haar vrije dag mee naartoe te gaan… dat lukte gewoon niet.”
De meesten van ons hebben nu eenmaal maar een beperkte hoeveelheid vrije tijd én geld. Dan wordt het lastig als jij en je partner een totaal ander beeld hebben van het ideale weekend.
Relaties waarin de een iets meer sport dan de ander zijn natuurlijk niets nieuws. Maar wellness voelt tegenwoordig minder als een hobby en meer als een religie – met eigen rituelen, vocabulaire en, steeds vaker, een behoorlijk prijskaartje. Tussen 2013 en 2024 verdubbelde de wereldwijde wellnessindustrie in omvang tot een recordomzet van 6,8 biljoen dollar, volgens het Global Wellness Institute. Je kunt tegenwoordig serieus veel tijd en geld steken in het optimaliseren van jezelf: vakanties boeken vanwege het wellnessaanbod, supplementen voor een lang leven inslaan en thuis een infraroodsauna installeren.
En voor je het weet wordt het een morele kwestie, waarbij de een neerbuigend doet over de wellnessgewoonten van de ander – of juist het gebrek daaraan. Net zoals er uitdagingen kunnen ontstaan wanneer je buiten je eigen geloof trouwt, kan het behoorlijk schuren als je een relatie hebt met iemand die niet echt gelooft in de heilzame werking van wellness. Louis had het gevoel dat zijn ex-vriendin hem vergeleek met een van haar vrienden, die veel meer tijd in de sportschool stak om aan zichzelf te werken. “Je kon het gewoon merken – dit klinkt misschien als iets wat een paranoïde ex-vriend zou zeggen – maar doordat deze gast het uit zichzelf deed, denk ik dat zij hem aantrekkelijker begon te vinden.”
Esme Gordon-Craig, een 24-jarige journalist, maakte onlangs een einde aan een nieuwe relatie omdat ze vond dat haar partner geobsedeerd was geraakt door Strava, de app die hardloopprestaties bijhoudt. “Ik voelde me er nog onzekerder door, of op zijn minst schuldig omdat ik niet dezelfde inspanning leverde als hij,” vertelt ze. “De meeste van mijn vrienden vonden het bizar dat zijn Strava-gedrag voor mij reden was om het uit te maken. Hardlopen is inmiddels zo’n sociale trend geworden dat het moeilijk is om het tegenwoordig tegenover anderen als iets negatiefs neer te zetten.”
Op sociale media is genoeg bewijs te vinden voor de wellness gap. Meiden klagen over hun vriend die alsmaar in de sportschool zit (“POV: je vriend houdt meer van de sportschool dan van jou”), terwijl mannen met verbazing kijken naar hun vriendin die met een roodlichtmasker rondloopt. TikTokkers bedachten vorig jaar de term ‘almond boyfriend’ voor een man die extreem ver gaat in zijn fitnessroutine en gezonde eetgewoonten: van een keukenweegschaal tevoorschijn halen om zijn porties proteïne af te wegen tot in het hele huis op zoek gaan naar microplastics.
Het is allemaal tamelijk onschuldig bedoeld. De gedachte is nu eenmaal dat je beter kunt daten met iemand die gestoomde kipfilet naar binnen werkt dan met iemand die aan de mefedron zit. En dankzij de opkomst van hardloopclubs die zich uitsluitend op singles richten en de komst van apps als Ateam – “de eerste datingapp op uitnodiging voor mensen die gezondheid prioriteit geven” – wordt het voor dit soort mensen steeds makkelijker om elkaar te vinden en relaties aan te gaan zonder wellness gap.
Maar draagt de groeiende invloed van de wellnesscultuur bij aan de erbarmelijke staat van de datingwereld? Datawetenschappers, journalisten van de grote kranten en TikTok-wetenschappers zijn het wereldwijd over één ding eens: liefde vinden is momenteel verdomd lastig. China verbiedt AI-vriendjes in een poging mensen weer aan elkaar te koppelen, terwijl politici zich zorgen maken over het kelderende geboortecijfer.
Er zijn aanwijzingen dat er onder jongeren ook een genderkloof ontstaat als het om wellness gaat. Dat zal je als vrouw in het Verenigd Koninkrijk waarschijnlijk niet verbazen als je onlangs op een datingapp hebt gezeten en een van de talloze mannenprofielen bent tegengekomen die volstaan met sportschoolfoto’s en de tekst ‘looking for someone active’. Uit de meest recente cijfers van de Health Survey for England van de NHS blijkt dat 39 procent van de mannen tussen de 16 en 24 zichzelf als niet-drinker beschouwt, tegenover 31 procent van de vrouwen in dezelfde leeftijdsgroep. In de totale bevolking nam het aandeel mannen dat helemaal geen alcohol drinkt jaar na jaar toe, terwijl het onder vrouwen stabiel bleef.
“Alcohol is volgens mij momenteel een van de grootste splijtzwammen,” zegt Olivia Rigg, een matchmaker uit Londen die uitsluitend met mannelijke cliënten werkt. “Ik wil het niet te veel aan gender ophangen, maar ik hoor waarschijnlijk vaker van jonge vrouwen: ‘Het zou fijn zijn om af en toe gewoon een glas wijn te drinken.’”
Er is een duidelijk verband tussen het groeiende aantal jonge mannen dat extreem met gezondheid bezig is en de looksmaxxing-beweging. Vorig jaar ondervroeg Ipsos mannen tussen de 16 en 24 jaar. Daaruit bleek dat 50 procent denkt dat vrouwen bij het kiezen van een partner uiterlijk belangrijker vinden dan andere eigenschappen. 39 procent vond bovendien dat “vrouwen zich alleen aangetrokken voelen tot een kleine groep mannen”. Als dat jouw beeld van de werkelijkheid is, ligt het voor de hand om de pinten in te ruilen voor push-ups.
Toch draait de wellness gap misschien minder om wat er in de sportschool gebeurt dan om wat het zegt over je relatie daarbuiten. “Ik zie dit inderdaad,” zegt Jeff Guenther, een gediplomeerd therapeut die met stellen werkt, over het fenomeen van de wellness gap. “Maar mensen maken eigenlijk geen ruzie over wellness. Op het eerste gezicht misschien wel, maar daaronder speelt iets anders.”
Hij heeft ook advies. “Als jij degene bent die volledig opgaat in wellness, moet je ervoor zorgen dat jouw levensstijl niet als een oordeel over je partner overkomt. Gebruik de uren die overblijven nadat je hebt getraind om tijd voor elkaar in te plannen. Zorg dat je echt samen tijd doorbrengt. Bij de meeste van deze stellen is er geen sprake van een mismatch. Ze zijn simpelweg gestopt met tijd vrijmaken voor dingen die ze allebei leuk vinden.”
Rigg denkt niet dat een extreme toewijding aan wellness een probleem hoeft te zijn zolang je partner net zo fanatiek is over zijn of haar eigen interesses. “Je wilt dat jullie allebei evenveel toewijding hebben aan wat je in je vrije tijd doet,” zegt ze.
Maar negen van de tien keer zal een echte wellnessverslaving waarschijnlijk een gelukkige relatie in de weg zitten. “Het klinkt misschien absurd om het te vergelijken met drinken of roken, maar als iemand afhankelijk is van iets, als die persoon daar of van die activiteit meer waarde aan hecht dan aan wat dan ook ter wereld, wordt het onvermijdelijk lastig om met zo iemand een relatie te hebben,” zegt Gordon-Craig. “Fitnessapps maken het makkelijker om in die valkuil te trappen. Ik denk dat toekomstige red flags mannen zijn die hun Strava-runs op Instagram posten. Af en toe eentje kan ik nog door de vingers zien, maar zeker niet iedere dag.”
